Het EK 2027 komt eraan!
Running Up That Hill, Kate Bush, (1985)
Topsport is voor velen een inspiratie, maar voor slechts weinigen weggelegd. We genieten van de heroïsche strijd om het hoogste eremetaal, kijken graag naar documentaires en fantaseren over de weg naar een grote wedstrijd of een belangrijk toernooi. Ik zie dan altijd beelden voor me van sporters die, op de klanken van Kate Bush, een heuvel of berg bestormen.
Zelf sport ik mijn hele leven al met veel plezier, maar in tegenstelling tot anderen binnen het bestuur heb ik nooit iets vermeldenswaardigs bereikt. Behalve dan de trots van mijn ouders op ieder gewonnen vaantje, beker of lokale medaille – de Avondvierdaagse meegerekend. Ik heb dus geen eigen ervaring met topsport vanuit het perspectief van de atleet of de begeleiding.
In de beeldvorming over topsport blijft één aspect vaak onderbelicht: het enorme werk dat nodig is om sporters het podium te bieden waarop zij kunnen presteren. De afgelopen weken was het voor de sportliefhebber genieten van Wimbledon, het WK voetbal en de Tour de France. Mega-evenementen waar miljoenen in omgaan en organisaties dag en nacht klaarstaan om alles mogelijk te maken. En dan besluiten wij als JBN het EK Judo Senioren 2027 in Apeldoorn te organiseren. Ook dat voelt soms als Running Up That Hill.
Het huidige bestuur kan en wil niet met de eer strijken voor het binnenhalen van het EK, maar we hebben wel onze handtekening onder de overeenkomst gezet. Vanaf dat moment werd het werkelijkheid. Omdat binnen het bestuur weinig ervaring aanwezig is met een evenement van deze omvang, hebben we professionals ingeschakeld met veel affiniteit voor judo en ruime ervaring met grote sportevenementen.
Wat volgde was een intensief traject van juridische beoordelingen en onderhandelingen met de EJU, de oprichting van een aparte stichting en de zoektocht naar bestuursleden met kennis van zaken én een echt judohart. Dat is laatste uitstekend gelukt. Ook werden belangrijke stappen gezet bij het verkrijgen van subsidies van Rijk en provincie en het voorbereiden van sponsoring. Zonder die financiële steun is een evenement van deze omvang in Nederland simpelweg niet haalbaar. Daarnaast vragen ook de geopolitieke situatie en internationale conflicten voortdurend om afstemming tussen organisatie, overheden en NOC*NSF.
Op papier kan alles kloppen; draaiboeken zijn geduldig. Maar om een bekende sportman te citeren: "Je gaat het pas zien als je het doorhebt." Daarom bezocht een delegatie van het bestuur, op uitnodiging van de voorzitter van de EJU, het EK in Georgië. Daar hebben we niet alleen prachtige wedstrijden gezien, maar vooral ervaren wat de EJU van de organisatie van het EK 2027 verwacht. We zagen zaken die we willen meenemen naar Apeldoorn en ook onderdelen die minder passen bij een Nederlands evenement. Tijdens de vlaggenceremonie aan het einde van het toernooi werd aan onze voorzitter symbolisch de verantwoordelijkheid voor het EK 2027 overgedragen. Daarmee werd een spannende gedachte definitief werkelijkheid.
De voorbereidingen zijn in volle gang, maar het succes bepalen we als judominnend Nederland samen. Natuurlijk hopen we op volle tribunes en de inzet van veel vrijwilligers. Maar bovenal willen we dat het EK een blijvend positief effect heeft: dat nieuwe groepen, jong en oud, enthousiast worden voor de judosport en voor de maatschappelijke waarde ervan, zoals valpreventie en weerbaarheid. Daarvoor hebben we onze leden en clubs hard nodig, zodat we, als we samen die heuvel hebben beklommen, ook samen van het resultaat kunnen genieten.
Namens het bestuur,
Gilbert Wils
